De familie compleet.

Het was voor mij (Remco) 3,5 week wachten, maar toen mocht ik dan eindelijk op 20 maart naar het vliegveld rijden om mijn meiden op te halen! Noorwegen is een mooi land, maar zonder de rest van het gezin is het toch nog niet helemaal zoals ik het had bedacht......
Ik kan niet zeggen dat ik zenuwachtig was, maar ik stond toch wel een beetje te popelen bij de schuifdeuren van de aankomsthal. Ze waren keurig op tijd geland, dus ze kwamen ook al snel door de deur gelukkig. Erg fijn om ze allemaal weer te kunnen zien, voelen en horen!! Oma was ook nog even meegekomen om de reis te begeleiden en een beetje te helpen de eerste dagen.
Effe een uur sturen en dan sta je met je gezin voor de deur van het huis dat nu als het goed is thuis gaat worden. Ik woonde er al ruim 3 weken, maar het gaat nu natuurlijk pas leven.
Dat leven zit er nu wel in. Het is af en toe weer de vertrouwde chaos met bijbehorende speelgoed explosie. De meiden vinden het helemaal prima hier. Ze hebben al hun eigen spullen weer en kunnen ook buiten naar hartelust spelen.
Line heeft hier op de veranda zelfs al geleerd hoe je op een driewieler moet fietsen.
De drie en een halve week wachten met toch wel af en toe een dipje zijn in ieder geval eigenlijk wel weer vergeten.......